Orotasun mugagabean

Gorputzaren azken periferiaraino eraman dut kontzientzia, neure burua niregandik harago luzatzerik izango ote nukeen egiaztatzeko. Naizenaren hondorik ezkutuetaraino jaitsi naiz, kriseilua eskuan eta belarria adi, jakiten saiatzeko ea neure baitako ilunperik gordeenetan ez ote nukeen ikusiko joanean doazen uren distira, ez ote nukeen entzungo urrutieneko sakoneratik datozen eta auskalo non agertuko diren ur misteriotsuen xuxurla. […]

Den guztia baturik dago

Gizakia osotasunarekin lotua dagoela, errealitate guztiarekin, ezagutuarekin zein ezagutezinarekin, harreman bereizezina duela ulertzea eta esaten saiatzea: horretan datza gehienbat erlijiosoa deritzogun sentimendua; horretan datza gehienbat aldarri mistikoa, zeina baita gure espeziearen erreakzio baloratuenetakoa eta desiratuenetakoa. Hau harrigarria da. Erraza da hori esatea. Dena den, harreman horren sentimendu sakonari esker izan ziren Jesus bat, San Agustin […]

Miren Jone Azurzari

Miren Jone lagun: Azken hilabeteetan, zure osasun-egoera medio, ezin izan dut zurekiko solasaz gozatu, baina esan beharrekoak luze eta sakon esanak zenituen. Hona orain nire hitz apal hunkitu hauek zure omenez. Ez zinen handia gorputzez, baina handia zinen. Ez duzu zeure burua hedabideetan  asko erakutsi, baina aitzindaria izan zara. Xumetasunak are miresgarriago egin zaitu. 60-70eko […]

Lema galdu dut

Mendia galtzen dut hodeiari garrasika ari den ikatzetan. Lema galtzen dut iparrorratza lasterbide bila darabildanean. Bidegurutzearen aurrean Absentziak mehatxatzen nauenean, nire Argiak zalantza dagi. Ikara dagit emozio bakoitzaren bat-bateko aldaketan, emozioaz “nia” jabetzen denean. Lohitan harrapatua gelditzen naiz, azalera irten nahi duen igeltxo gorria bezala, nire Bidezidorra gandutzen duen behe-lainoa bezala. Zail bihurtzen da Unibertsoarekin […]

Nazareteko Jesus

Nola utziko zaitugu zarena soilik izaten, murriztu gabe, maneiatu gabe? Zuregan sinetsiz, nola ez zaitugu aldarrikatuko Kristautasunaren pareko, haren aldean handi eta on?… Nazareteko Jesus, seme eta anaia, neba, Jainkoarengan Bizidun eta gure eskuetan ogi, bide eta bidelagun, gure bizitzen askatzaile oso, itsas bazterrean egunsentiz zatozena, txingarrak eta zauriak pizturik. (Pedro Casaldáliga, 1928-2020, profeta, poeta, […]

Oin hutsik

Oin hutsik egiten dugu bizitzako bidea itsaso ondoko labarretatik. Eta gure historia gure oinetan lehertzen diren uhinen historia da: batzuetan, indartsu, aurpegia zipriztintzen digute kresalaz, beste batzuetan, mantso-mantso etortzen zaizkigu, ahuldurik, zauri handi baten minak jo balitu bezala. Eta uhinei begira gelditzen gara, gure bihotza, bederen, eguzkia irteten eta ezkutatzen den horizontera eraman dezaten, iluntasunaren […]

Gerra, armak eta garaipena

Armarik onenak zorigaiztoko tresnak dira, eta izaki guztiek gorroto dituzte. Daoarekin dagoenak bizkarra ematen die. Armak zorigaiztoko tresnak dira, ez dira gizaki jatorraren tresnak; beharturik bakarrik erabiltzen ditu, baretasuna eta bakea maite baititu; ez du, beraz, garaipenik ospatzen. Garaipena ospatzen duena sarraskiekin pozten da. Honek ez luke inoiz munduan gobernatu behar. Jendetza erail denean, dolu […]

Hitzak ahotik kendu dizkigute

Hitzak ahotik kendu dizkigute, gure poemak bonben azpian hiltzen dira Kieven, Mariupolen eta Kharkiven hiltzen dituztenekin. Indar basatiak beldurra ezarri nahi du eta badirudi arrakasta duela Dnieper ibaiaren bazter gozoetan zehar. Baina badakigu anai-arreben herria beti jaikitzen dela eta bere biktimen odola ez dela alferrik isurtzen lur umiliatuan. Haien ondoan jarraituko dugu, haien dolu-sutan argituko […]

Nola sortu zen gerra

Bi monjek urte luzeak zeramatzaten elkarrekin, eta sekula ez zen haien artean eztabaidarik izan. Halako batean horretaz ohartu eta harriturik gelditu ziren. Elkarri esan zioten ezin zutela horrela jarraitu, ezagutu beharra zeukatela elkarren arteko liskarrak dituen hainbat jenderen esperientzia; bestela ezingo zituztela ulertu, ezta lagundu ere. Bietako bati zera otu zitzaion: harri bat hartu eta, […]

Biolina eta urretxindorra

Pello Zabalaren omenez (+ 2022-02-2, Arantzazu) “Behin batean, biolin batek urretxindorra kantuan entzun zuen. Txoritxoak biolinarentzat inoiz entzun gabeak ziren erregistroak ematen zituen: txorrotxio, txiruliru, xaramela goi eta alaiak. Biolinak inbidia hartu zion eta urretxindorrak bezala abestu nahi zuen; ezin zuela imitatu ikusirik, galdetu zion: “Zertaz zaude egina?”. Txoriñoak erantzun zion: “Eta zu?”. Biolina erregeen […]